GUMAWA NA AKO NG SARILING THREAD KO AT SA LAHAT NG MAKAKATULONG SA AKIN DITO.. PAPASALALAMAT KO KAYONG LAHAT BILANG ARAW.
DITO ISUSULAT KO ANG BUHAY KO.
SHORT-CUT NA ITO KASI MAKAPAGOD DIN MAG BASA
alam ko ang iba dito related sa pinagdadaanan ko.
______________________________________________________________________________________
Ako po si edgar,22 taong gulang na ngayon.
taga koronadal sounth cotabato
Isa po akong lalaking pinagpalang mahirap.iniwan ng ina at pinabayaan ng ama.
bata palang ako nakapag aral ako hanggang grade 5 at tapos tumigil na ako dahil sa hirap ng buhay. maaga akong naging sundalo ng palengke.taga hugas ng pinggan at minsan taga bantay ng mga paninda.at noong nag ka age ako ng 15 year old. kinuha ako ng ate ko palipad ng zamboanga city. wow lucky ko sa wakas may narating din akong ibang lugar.pero tambay lang din. kaya napag isipan ko na mag aral ako.pero papaano nasa age 16 year old na ako that time. at grade 5 lang inabot ko.kaya yon nag ka 18 na ako. doon na ako nag pagawa ng fekeng diploma.sa wakas nakapag aral din ako ng college pero may kaba sa isipan ko na parang walang halaga kasi feke yon eh.. parang hnd ko feel na college na ako at natatakot na mabuking. BSIT pa kinuha ko major in drafting. kasi mahilig ako sa pag drawing.Nang nag aaral na ako kaya ko nmn lahat ng subject kasi matsaga talaga ako sa pag aaral. at maniwala kayo. grade 1 to grade 4 naging first honor ako parati at pagka grade 5 naging second kasi transfer ako noon. diba talino ko.. sayang nga eh.. ganito nga talaga ang buhay pag minamalas ka sa mga nag palaki sayo.. pero nagpapasalamat parin ako sa panginoon dahil sa buhay at kagwapohan na binigay nya sa akin at pinakita at pinadama ang ganda ng mundo.Kaya lang noong nasa college na ako takot ako at parang kinakabahan.feke yong duc. ko eh. kaya pag katapos ng first year sa college nag stop na ako.hindi ko na tinuloy at baka mabuking pa ako at mapahiya sa maraming tao.at sa wakas swerte ko dahil sa nakapag trabaho din ako ng magada dahil kick out yong dj ng club kung saan kami nakatira ng ate ko kaya ako pinalit.. wow sa wakas nag ka salary din ako daily ng 250petot.. sarap ng feeling .first time eh sa mga mahirap kasi malaki na yan.. pero hnd ko alam kulang na kulang parin noong nakilala ko ang taong mamahalin ko. nag kaanak kami at ganun nalang sya nag iba noong nakilala nya ang buong pag katao ko na walang kwetang tao.. masama ba ang pinanganak na tulad ko. kung dagdagan ko pa ang linya ko lahat lahat baka iiyak na kayo sa buhay ko.dinadala ko nalang sa tuwa kahit na sa isip ko at paniniwala isa akong mangmang at walang halaga sa mundo.iniwan ako at kinalimutan ng taong mahal ko.kahit ako panay suporta naman sa kanila ng anak namin.may kaya kasi sila. kaya subrang liit lang ng kaya kong ibigay para sa kanila. kaya tinalikuran ako inaasam asam kong sa akala lang pala mapupunta ang pagmamahal ko sa kanya.
kapag naiisip ko ang sarili ko iniiyak ko nalang.
marami akong pangarap pero hanggang pangarap nalang nga siguro.
gusto ko tumulong sa mga kapatid at pamangkin ko pero di ko magawa lalong lalo na sa pamangkin kong may sakit sa puso at sa mag ina ko na mahal na mahal ko.may gusto akong patunayan sa kanila na kahit ganito ako totoo ako mag mahal at gagawin ko lahat para mabuhay lang sila.alam ko nasa luho na ang mga tao ngayon.
______________________________________________________________________________________
MGA TANONG:
may halaga pa ba ako sa mundo?
pwede ko pa ba abutin ang aking mga pangarap at makatulong?
san ako mag sisimula at papaano grade 5 lang ang inabot ko.
pwede ba ang deped placement test para sa akin pero 50x2 yon diba?
ituloy ko pa ba yong fekeng ginawa ko para sa kakaginhawa at maka pag abroad na at makapag trabaho ng maganda.paano kung mahuli ako na feke yong deploma ko sa high school?
Masama ba ang maging mahirap at hindi mahalin at iwan nalang?
Kung kayo ako ano ang unang hakbang gagawin mo ngayon?
Marami po ako gustong patunayan at dapat abutin. pakiusap humihingi po ako ng mga opinyon o kahit anong payo mula sa inyo kung ano ang dapat ko gawin para baguhin at lumaking ipag malaki bilang araw ng ating bansa.... ayaw ko po pasukin ang masasamang bagay para ikakasama ng ating lipunan dahil lang sa wala akong pinag aralan.
maraming salamat sa pag basa ng aking buhay.
update ko po parati dito kung ano mangyayari sa akin sa mga tulong nyo at maraming maraming salamat nalang po.
Amen.








at noong nag ka age ako ng 15 year old. kinuha ako ng ate ko palipad ng zamboanga city. wow lucky ko sa wakas may narating din akong ibang lugar.pero tambay lang din. kaya napag isipan ko na mag aral ako.pero papaano nasa age 16 year old na ako that time. at grade 5 lang inabot ko.kaya yon nag ka 18 na ako. doon na ako nag pagawa ng fekeng diploma.sa wakas nakapag aral din ako ng college pero may kaba sa isipan ko na parang walang halaga kasi feke yon eh.. parang hnd ko feel na college na ako at natatakot na mabuking. BSIT pa kinuha ko major in drafting. kasi mahilig ako sa pag drawing.Nang nag aaral na ako kaya ko nmn lahat ng subject kasi matsaga talaga ako sa pag aaral. at maniwala kayo. grade 1 to grade 4 naging first honor ako parati at pagka grade 5 naging second kasi transfer ako noon. diba talino ko.. sayang nga eh.. ganito nga talaga ang buhay pag minamalas ka sa mga nag palaki sayo.. pero nagpapasalamat parin ako sa panginoon dahil sa buhay at kagwapohan na binigay nya sa akin at pinakita at pinadama ang ganda ng mundo.Kaya lang noong nasa college na ako takot ako at parang kinakabahan.feke yong duc. ko eh. kaya pag katapos ng first year sa college nag stop na ako.hindi ko na tinuloy at baka mabuking pa ako at mapahiya sa maraming tao.at sa wakas swerte ko dahil sa nakapag trabaho din ako ng magada dahil kick out yong dj ng club kung saan kami nakatira ng ate ko kaya ako pinalit.. wow sa wakas nag ka salary din ako daily ng 250petot.. sarap ng feeling .first time eh sa mga mahirap kasi malaki na yan.. pero hnd ko alam kulang na kulang parin noong nakilala ko ang taong mamahalin ko. nag kaanak kami at ganun nalang sya nag iba noong nakilala nya ang buong pag katao ko na walang kwetang tao.. masama ba ang pinanganak na tulad ko. kung dagdagan ko pa ang linya ko lahat lahat baka iiyak na kayo sa buhay ko.dinadala ko nalang sa tuwa kahit na sa isip ko at paniniwala isa akong mangmang at walang halaga sa mundo.iniwan ako at kinalimutan ng taong mahal ko.kahit ako panay suporta naman sa kanila ng anak namin.may kaya kasi sila. kaya subrang liit lang ng kaya kong ibigay para sa kanila. kaya tinalikuran ako inaasam asam kong sa akala lang pala mapupunta ang pagmamahal ko sa kanya.
Reply With Quote












