So ayun nga po. Thomasian ako "dati". To make the story short na debar po ako on my second year-2nd sem pa lang. Ako naman po may kasalanan so yun nga kumbaga di pa naman tapos yung 1st sem kumbaga expected ko na. I got tired kasi at nawawalan ako nun ng courage dahil sa sunod-sunod din na mga bad na nagyari so naapektuhan nga ang studies. And then yun nga it comes, October. 1 sem din ako tengga wala ginagawa tambay lang, muni-muni. Malapit lang apartment ko sa UST so syempre almost every time na aalis ako madadaanan ko ang USTe. Then narealize ko di ko pala siya kaya iwanI cried to the fact na hindi na ko makakabalik pa. Alam niyo yung feeling ng 1st and true love mo na hinding hindi na kayo magkakabalikan. Ayun. Kala ko nun ganun lang yun kadali, ang sakit pala. I get to the point na sumulat pa ko sa Dean for reconsideration pero ayun no response. Siguro nga I have to let go but I can't talaga. Mas masakit kasi yung alam mo na ikaw yung may kasalanan at wala ka manlang nagawa. Ang sakit. Mahal na mahal ko talaga UST
Till now kahit mageenroll na ko sa ibang school in denial pa din ako. Yung feeling na pag nakakakita ka ng mga thomasians inaangkin mo pa din sa sarili mo na you are one of them, yung pag nakarinig ka ng UST sa tv or nakabasa may instant alarm, yung pag nakakita ka ng professionals na alumni masaya kang sabihin na taga UST ka din. I just wanna share my feelings lang. Forever in my heart na siguro talaga UST, first and true love is forever indeed.
![]()








I cried to the fact na hindi na ko makakabalik pa. Alam niyo yung feeling ng 1st and true love mo na hinding hindi na kayo magkakabalikan. Ayun. Kala ko nun ganun lang yun kadali, ang sakit pala. I get to the point na sumulat pa ko sa Dean for reconsideration pero ayun no response. Siguro nga I have to let go but I can't talaga. Mas masakit kasi yung alam mo na ikaw yung may kasalanan at wala ka manlang nagawa. Ang sakit. Mahal na mahal ko talaga UST 
Reply With Quote
yah right sabi nga ng mga kapatid ko hindi naman tinitignan sa pagtatrabaho mo kung san ka pa grad (althought may iba na talagang school impression). i guess talagang yung attachment mo lang sa UST yung mahirap tanggalin. alam naman natin kung gano kasaya ang campus life ee. atmosphere palang feel na feel mo na. yung college life at it's best.











