I was bullied in high school. Isa kasi ako sa mga pangit sa batch namin. But I never fought back. Umiiyak lang ako then would go on the next day. Going to school everyday was a torture. Dun ko naexperience mag cut class para matakasan ang pambubully sakin. Often, I will stay inside the library kasi nararamdaman kong lagi akong pinag-uusapan at pakiramdam ko pinagtitinginan ako.
Pinapagpagan ng eraser ng blackboard yung upuan ko araw araw tsaka yung bag ko. Minsan iseset-up ako sa isang bagay tapos pagtatawanan ako. I tried talking about it sa teachers pero walang nakinig sakin. Yung teacher mismo, favorite yung mga bullies.
I never fought back. Tumingin ako sa sarili ko-- bakit ba kasi ako pinagtatawanan? I took everything as "my fault" kaya ako nabubully so I worked a lot on improving myself instead.
Pagdating ng college, nakikita ko pa yung mga highschool classmates ko and they were surprised sa transformation ko not only physically but in terms of my career.I learned to let go of it and let karma do the job... and well, ayun nga. Nabalitaan ko nalang may asawa't anak na sila as early as 18.
Naging teacher ako ng highschool for two years and I was very watchful sa mga bullies. I shared a few of my personal experiences about being bullied and I make these bullies realize na mali ang ginagawa nila. Somehow thankful din ako na naging instrument ako para pangaralan ang mga bullies sa school na nagturo ako before.








I learned to let go of it and let karma do the job... and well, ayun nga. Nabalitaan ko nalang may asawa't anak na sila as early as 18.
Reply With Quote

payback time











