Breakup Stories: How did your last one happen?

[Romanticure]

masarap sana magsulat kaso mahirap magkwento lalo't kung engaged ka na tapos di natuloy.

[anthraxgal]

Omg we're on the same boat! Me and my ex just broke up last week so yea lol.

we can jive pala sis...hehehe

[xPhilBrooksx]

I had history of ex-girlfriends na nabubuntis, in my first year of college, nawala lang ako ng 1 sem kasi nagkabulotong ako, pagbalik ko ng school jontis na. Then in my second year my ka-fling ako na campus sweetheart after ng summer vacation positive na. Hay buhay naman po, wala nang matinong nangyayari sa buhay ko.

[anthraxgal]

^ pero ikaw wala ka pa naman nabubuntis??? or wala pa naman umaamin sayo?

[xPhilBrooksx]

100% sure wala, kasi inexperienced pa ako eh. I dont dare ever go that part of relationship anyway coz I'm afraid of responsibility and I fear that "the rubber" was overrated and not that too reliable.

[ishylicious]

Before she entered her house, we hugged. And hugged. And hugged still. No, no turning back now, I thought. I slowly pulled away.

Before totally letting go, she cupped my face with her tiny hands as she used to always do. Stared longingly into my eyes. I tried to evade her gaze but couldn't. She pulled herself nearer and for one final time, she gave a long, hard, passionate and heartfelt bite to my nose.

And that was it.

^ hug lang? kung ako yun, di ako papayag. it should be more than that. hihi! for the last time dba?

[ishylicious]

100% sure wala, kasi inexperienced pa ako eh. I dont dare ever go that part of relationship anyway coz I'm afraid of responsibility and I fear that "the rubber" was overrated and not that too reliable.

^ I admire your courage of admitting that you're not yet ready for the responsibility that's why you're not doing "it." I guess rare na yung ganyang thinking ngayon esp sa mga boys. Hmm, I bet you're still young?! Hmm..

[notbad]

[xPhilBrooksx]

Im 19, and right now Im not in the mood of going in a relationship coz of the past relationships that I have. Is it really easy for girls to give their purity that easily, I mean di ako magmamalinis nagpapantasya ako, pero doing lagi akong napapaback-out kasi I cant explain it basta when I'm into it na may voice sa mind ko na nagtetell sa akin na if the unfortunate happens, I'm in deep trouble, kasi I cant keep good grades nga having two mouths to feed pa kaya, yung ganun.

[blueswan]

my break up happened recently lang.. 3 years din un.. my longest relationship at yes sobrang sakit.. *** feeling na sinabi niyo sa isa't isa na kayo na talaga kaya binigay mo lahat-lahat.. pero hindi pala.. away na kami ng away tapos bati na naman.. tapos away ulit.. parang hindi na talaga nagwowork.. tapos sinabi ko sa kanya sa text lang na tama na siguro.. hindi na ok maging tayo.. pero gusto ko pa rin siyang makausap kasi gusto ko iclear lahat ng bagay.. at para may closure talaga.. tapos nalaman ko na lang na may katext na agad siyang bago.. nakakainis *** feeling na ang bilis niang makamove.on.. makahanap ng bagong pagkakainteresan.. actually, 2 beses na niang ginawa yan na kung di kami ok, at xempre mag.aaway sa text malalaman mo na lang na ai may bago na naman **.. kafling2 agad.. until nagkita na kami.. and un, we decided na tapusin na talaga..

[neospy]

Wayback year 2009, me and my gf planned to have a child after 3 years ng relationship namin(which my mom and grandmom asks us). Summer of that year ay binalitaan n'ya akong she's preggy. I've asked her to live with me but she refused. So, sustento and support ang ginagawa ko sa kanya.

3 months s'yang buntis nang pina-ultrasound ko s'ya and I am very happy that time. Mas lalo ko s'yang inalagaan never akong nakipagtalo sa kanya.

One time ay d'un s'ya sa place ko natulog and na-discover ko na may ka-textmate/callmate s'ya, very sweet ang message sa kanya. Kaya kinuha ko 'yung number n'*** guy and n'*** magising si gf ay hindi ko binuksan 'yung topic na 'yun. I greeted her joyfully at walang bakas ng kung anuman, pilit kong kinalma ang sarili ko nang mga oras na iyon.

Kinahapunan ay kinausap ko 'yung ka-textmate n'ya at pinaalam ko ang kalagayan naming 2; na 3 years na kami at magkakaanak na kami. Sinabihan ko s'yang tantanan na ang gf ko dahil gusto namin ng matahimik na pamilya. It crossed my mind na posibleng hindi sa akin 'yung bata pero ramdam ko na akin iyon at napamahal sa akin. Sabi ko na lang sa sarili ko ay tatanggapin ko ito kahit hindi sa akin.

After kong kausapin ang katextmate n'ya, kinabukasan ay tumawag ang gf ko sa akin at papunta daw s'ya sa bahay ko. Halata sa boses n'ya na galit s'ya. At nang magkausap kaming 2 ay s'ya itong nag-open up tungkol sa bagay na iyon at ako ang inaway. Kalmado ako ng mga oras na iyon at inamin n'ya sa akin na may relasyon silang 2. Hindi ko na maalala ang mga naganap pero hindi ako nakipagtalo, nakatingin lang ako sa kanya dahil nasa isip ko ang kalagayan ng bata. I just hug her at pinapakalma kahit sobra na ang galit na aking nadarama.

Nang magsalita ako ay sinabi ko lang sa kanya na mahal ko ang bata at handa akong suportahan s'ya at magsustento. Kung kinakailangang sa piling ko lumaki ang bata ay handa akong akuin ang buong responsibilidad. Indirectly kong sinabi sa kanya na tapos na kami.

After a week ay tumawag s'ya sa akin at kinausap akong umiiyak; nakunan s'ya. After that ay naiyak din ako at galit na galit akong sinumbatan s'ya; na kung hindi s'ya nagloko ay buhay pa sana ang bata.

Hirap akong mag-move-on nang mga panahon na iyon, may isang taon din. Malaki ang naitulong sa akin ng mga bago kong kaibigan at nadiskubre ko tungkol sa human emotions and desires(personal research).

Matapos ang mahigit isang taon ay nagkita ulit kami. Magkaibigan pa rin kami at wala na ang damdamin ko sa kanya na minsang nasa akin n'*** panahon na kami pa. Siguro ay napawi lahat nang dahil sa pagkawala ng anak namin.

Casually ko s'yang tinanong kung may naganap sa kanila n'*** karelasyon n'ya, pero pinagdiinan n'yang wala. Sinuri kong maigi ang kanyang reaksyon at kumbinsido akong nagsasabi s'ya ng totoo.

Ngayon ay medyo hirap na akong magtiwala sa mga kababaihan. I was also subjected for cheating of 8 girls with their boyfriends before. Karamihan ay hindi ko alam na may karelasyon na sila.

[anthraxgal]

^^ neospy sad story pero you should also learn na hindi lahat ng girls ganun...maybe you haven't really found your match yet.

[neospy]

^^ neospy sad story pero you should also learn na hindi lahat ng girls ganun...maybe you haven't really found your match yet.

Yeah, but past experiences of mine and others' (which are I personally witnessed) made me realize na sobrang dami nang girls ang cheaters kaya natatakot na din ako. Kaya I prefer date-date na lang.

I am currently in a new relationship where I am already fall-out-of-love. Tumityempo lang ako na makipaghiwalay dahil ayaw kong maging unfair sa kanya. Well, everything is wrong since the beginning kaya dapat nang i-stop.

[melala]

Kakabreak lang namin last month. We already have plans on getting married. Pero naudlot.

I declined his marriage proposal, not because I don't love him.. it's because I still have a lot of things to consider before jumping into that decision. I have an ailing mom and I shouldn't leave her just that although may younger brother ako. Panganay kasi ako so I have to carry the responsibilities in the family.

Hindi ko rin siya maipakilala kaagad sa family ko kasi gusto kong maging maayos lahat bago ko siya ipakilala sa mga relatives ko, especially my mom. Ayoko siyang masaktan or pagbitawan nila ng masasakit na salita. I explained those things to him pero hindi niya ko naintindihan. He always tells me that maybe I don't love him that much to have fought for him.

Para sakin kasi love can wait. If he really do loves me, dapat handa siyang maghintay sa mga bagay na yun.

It came to a point na may nakita siyang ibang girl na may problema sa pamilya na gustong takasan, and she's willing to marry him that easy because of that. Sobrang sakit lang kasi matagal na kami magkakilala ng bf ko, pero nagawa niya akong iwan dun sa babaeng kakakilala palang nila. And now they're married at buntis na ata yung girl.

Masakit kasi pilit niyang dinedeny yun, until I was forced to hack all his online accounts at dun ko nalaman yung totoo. The girl was insisting na mag live in na sila agad-agad.

I loved him so much but looking back, hindi ko pinagsisisihan yung mga nangyari. Sometimes I miss us, pero reality wise, hindi niya kayang harapin yung mga problema. Despite everything naniniwala parin ako that I deserved someone better and that I shouldn't settle with someone less.

http://www.pinoyexchange.com/forums/...d.php?t=577955

[tebow123]

this would explain all the bad experience

http://www.psychologytoday.com/blog/...g-or-just-lust

[officeboy24]

Wayback year 2009, me and my gf planned to have a child after 3 years ng relationship namin(which my mom and grandmom asks us). Summer of that year ay binalitaan n'ya akong she's preggy. I've asked her to live with me but she refused. So, sustento and support ang ginagawa ko sa kanya.

3 months s'yang buntis nang pina-ultrasound ko s'ya and I am very happy that time. Mas lalo ko s'yang inalagaan never akong nakipagtalo sa kanya.

One time ay d'un s'ya sa place ko natulog and na-discover ko na may ka-textmate/callmate s'ya, very sweet ang message sa kanya. Kaya kinuha ko 'yung number n'*** guy and n'*** magising si gf ay hindi ko binuksan 'yung topic na 'yun. I greeted her joyfully at walang bakas ng kung anuman, pilit kong kinalma ang sarili ko nang mga oras na iyon.

Kinahapunan ay kinausap ko 'yung ka-textmate n'ya at pinaalam ko ang kalagayan naming 2; na 3 years na kami at magkakaanak na kami. Sinabihan ko s'yang tantanan na ang gf ko dahil gusto namin ng matahimik na pamilya. It crossed my mind na posibleng hindi sa akin 'yung bata pero ramdam ko na akin iyon at napamahal sa akin. Sabi ko na lang sa sarili ko ay tatanggapin ko ito kahit hindi sa akin.

After kong kausapin ang katextmate n'ya, kinabukasan ay tumawag ang gf ko sa akin at papunta daw s'ya sa bahay ko. Halata sa boses n'ya na galit s'ya. At nang magkausap kaming 2 ay s'ya itong nag-open up tungkol sa bagay na iyon at ako ang inaway. Kalmado ako ng mga oras na iyon at inamin n'ya sa akin na may relasyon silang 2. Hindi ko na maalala ang mga naganap pero hindi ako nakipagtalo, nakatingin lang ako sa kanya dahil nasa isip ko ang kalagayan ng bata. I just hug her at pinapakalma kahit sobra na ang galit na aking nadarama.

Nang magsalita ako ay sinabi ko lang sa kanya na mahal ko ang bata at handa akong suportahan s'ya at magsustento. Kung kinakailangang sa piling ko lumaki ang bata ay handa akong akuin ang buong responsibilidad. Indirectly kong sinabi sa kanya na tapos na kami.

After a week ay tumawag s'ya sa akin at kinausap akong umiiyak; nakunan s'ya. After that ay naiyak din ako at galit na galit akong sinumbatan s'ya; na kung hindi s'ya nagloko ay buhay pa sana ang bata.

Hirap akong mag-move-on nang mga panahon na iyon, may isang taon din. Malaki ang naitulong sa akin ng mga bago kong kaibigan at nadiskubre ko tungkol sa human emotions and desires(personal research).

Matapos ang mahigit isang taon ay nagkita ulit kami. Magkaibigan pa rin kami at wala na ang damdamin ko sa kanya na minsang nasa akin n'*** panahon na kami pa. Siguro ay napawi lahat nang dahil sa pagkawala ng anak namin.

Casually ko s'yang tinanong kung may naganap sa kanila n'*** karelasyon n'ya, pero pinagdiinan n'yang wala. Sinuri kong maigi ang kanyang reaksyon at kumbinsido akong nagsasabi s'ya ng totoo.

Ngayon ay medyo hirap na akong magtiwala sa mga kababaihan. I was also subjected for cheating of 8 girls with their boyfriends before. Karamihan ay hindi ko alam na may karelasyon na sila.

ang sad naman ng nangyari sayo. Sana mahanap mo na yung babaeng para sayo na ipapakilala mo sa magulang mo at dadalhin sa altar... kaya I prefer to be single even at the age of 25. hehehehe

[Jo14]

During break-up, emotions are high, full of pride & anger.

Pain comes after when you realize the you missed him/her and there is no way of fixing it.

[Vit@min_C]

Kakabreak lang namin last month. We already have plans on getting married. Pero naudlot.

I declined his marriage proposal, not because I don't love him.. it's because I still have a lot of things to consider before jumping into that decision. I have an ailing mom and I shouldn't leave her just that although may younger brother ako. Panganay kasi ako so I have to carry the responsibilities in the family.

Hindi ko rin siya maipakilala kaagad sa family ko kasi gusto kong maging maayos lahat bago ko siya ipakilala sa mga relatives ko, especially my mom. Ayoko siyang masaktan or pagbitawan nila ng masasakit na salita. I explained those things to him pero hindi niya ko naintindihan. He always tells me that maybe I don't love him that much to have fought for him.

Para sakin kasi love can wait. If he really do loves me, dapat handa siyang maghintay sa mga bagay na yun.

It came to a point na may nakita siyang ibang girl na may problema sa pamilya na gustong takasan, and she's willing to marry him that easy because of that. Sobrang sakit lang kasi matagal na kami magkakilala ng bf ko, pero nagawa niya akong iwan dun sa babaeng kakakilala palang nila. And now they're married at buntis na ata yung girl.

Masakit kasi pilit niyang dinedeny yun, until I was forced to hack all his online accounts at dun ko nalaman yung totoo. The girl was insisting na mag live in na sila agad-agad.

I loved him so much but looking back, hindi ko pinagsisisihan yung mga nangyari. Sometimes I miss us, pero reality wise, hindi niya kayang harapin yung mga problema. Despite everything naniniwala parin ako that I deserved someone better and that I shouldn't settle with someone less.

http://www.pinoyexchange.com/forums/...d.php?t=577955

sad. if you can turn back time, i think you'll accept his proposal.

pana-panahon ng pagkakataon
maibabalik ba ang kahapon

[cecill]

Happened yesterday afternoon...when he started going ballistic on me again about some petty thing. I'm tired of always being the one to give in, apologizing and adjusting myself so he'd be happy. I told him I can't seem to do anything right lately...even if i tried and tried it still isn't enough for him and that i didn't think i deserved to be treated the way he is treating me.

All he said was "if you don't like how you are treated then GO."

So i did. I told him "we're over."

Should have done months ago...i just tried harder until i can't anymore.

[lora84]

we've been together for 3 yrs and 7 months, we were both first gf and bf... Then, 3 months ago he broke up with me....... i dont know the real reason behind it.... NC na for 3months, til he tried to contact me this week for 2 consecutive days bec of my upcoming bday and i intentionally didnt answer the phone calls, til he had no choice but just to send me an sms to wish me a happy bday and i didnt reply as well...

simply because:

i promised myself, that if my ex or a guy really, truly, faithfully love you, he will never get tired of the chase and fight.... as a God girl, save yourself from boys who will just play with your emotions and most of all your morality.

Give yourself and your ex to God... and continue to pray