Social Anxiety Disorder in the Philippines

[rainguardian]

foreverhoping...:
Hindi naman po ako mag isa talaga may kasama po ako.
Kaso nga lang yung kasama ko kumukuha ng pictures kaya mag isa lang ako sa front at ang mga katabi ko ay hindi ko kilala

Nasabi ko na pala sa nanay ko na parang may S.A.D. ako. Pero parang pinipilit niyang inignore yung sinabi ko. Sabi ko pa nga na kailangan ko nata pumunta sa psychiatrist pero deadma lang si inay :cry:
Former nurse pa naman siya tapos parang hindi niya ako kayang tulungan o suportahan man lang. Tanging itong forum lang na ito at ako ang nakakaintindi sa aking sarili (self-pity mode )

Pero sana tuloy tuloy na ang improvement sa akin at tuluyang mawala ang ating S.A.D.

Go>Fight>Win!

[Smyle]

Papost lang po.

[Smyle]

Sana magmeet tayo in person

[rainguardian]

forever hoping^ yah baka nga,pinag aralan niya naman po siguro yung condition ko nung college siya, so I guess I'm on my own... hehehe BTW, may lesson kami about S.A.D. in the future nakita ko sa handouts. Mas lalo kong maiintindihan ang nangyayari sa atin

Pag pumumupunta nga ako sa workplace ni Inay ayoko pong kasabay siyang maglakad kasi everyone is staring at me (ang awkward)

Kayo po na open niyo na po ba sa family niyo yung condition niyo?

[onsugar]

Me, I already told my mom about it. Same as yours ang reaction niya. Ignore and keep moving. Ganun. =| Pero very supportive naman nanay ko. baka hindi lang niya matanggap? or hindi maintindihan? Hmm. Hindi ko din masabi sa close kong friends kasi baka hindi nila maintindihan.

@Foreverhoping

Thanks! Will check on it after

[fairygodmother]

hi sis forever!oo,ganyan din ako bitbit ko ang book ko pag nag eexposure theraoy ako,no need ng cover kasi di naman marunong ng english mga japanese eh hehe.pero one time naka pila ako for my expo therapy sa mcdo to order,then may dalawang american guys,inatake ako kasi they were trying to read kung ano yung cover ng book.
im happy for you sis you got your book na.yes,hubby and i are ok na(the biggest trigger!!!)haha.
oo malaki yung book.ano balak mo start gawin na chapter?

im excited for you sis!!!!!!

[fairygodmother]

pero totoo yan no?no matter how much you explain it to them,hindi talaga nila maiintindihan what we are going through..tayo tayo talaga magkaintindihan and support each other.
sana nga one day kita kita tayo lahat....

[onsugar]

@foreverhoping anong book po yan

[fairygodmother]

@ fairygodmother first few pages palang nababasa ko e. di kasi ko makapag-concentrate sa pagbabasa may bata kasi dito pamangkin ko ingay tsaka makulit.. ako din kasi minsan nag-aalaga pag wala ate ko.

hehe..kids..cute cute pero minsan sakit sa ulo.baka sa decmber ulit visit ko sa pinas,malamang kita na tayo nun sis!ako i have to upgrade my plan..eto ginagawa ko ngayon while reviewing my book.
goodluck sis!!!
sa iba dito sana kahit konti maging better din kayo.

[Smyle]

hi smyle! sana nga, pero parang mahirap yan considering na may sad nga tayo. pero pangarap ko mag-meet tayo lahat ever since i found this thread. ano kaya feeling?

Yup sana nga,

[Smyle]

you're not alone in this ordeal. we're all here to support each other. i used to think that i'm alone and hopeless but this thread somehow changed it.. it feels good knowing that i can talk to you guys without me feeling i'm being judged coz we're all in the same situation.. although nakakalungkot din kasi di lang pala ako yung nagsasuffer.

In my case,ginamit ko yung CBT audio session ni Dr. Thomas Richards yung Tape 1 Lang pinarinig ko sa isang friend para malaman niya yung mga details..

[Smyle]

Do you have difficulty on having eye to eye contact..?para kasing nahihirapan ako eh..Anybody po na may self therapy para sa Eye to eye contact?

[rainguardian]

Bumabalik na naman ang dati kong nararamdaman sa crowd. Kanina namili kami sa department store, at first calm lang ako like other shoppers. Tapos mamaya maya nagiging over conscious na naman ako, para bang may naririnig ako na may negative feedback sa akin *** mga tao na nakapaligid. Kaysa ngitian ko *** mga salesclerk na bumabati sa akin ay binibilisan ko ang lakad ko. Parang ayaw ko na may pumapansin sa akin T_T.

Bumalik lang ako sa tamang katinuan nung pumunta ako sa isang donut shop na walang tao at habang kumakain ako ay kumakalma ako

Sana mawala na ng tuluyan ang S.A.D. lalo na at papasok na ako sa university. Mas madami akong makakasalamuha.

Yun lang po, just sharing

[onsugar]

haha kids. ako okay naman ako sa mga mall, basta familiar ako.. pero yung mga first timer? wala na. at basta kasama ko mom or sister or family ko, nawawala takot ko. BASTA MAY KASAMA pano pag wala? wala na. =/

@foreverhoping sis, I messaged you sa YM. Lagi kang offline. =D

[Wang wang]

Meron din pala ako nito. Ngayon ko lang nalaman na S.A.D. ang tawag.

Madalas din ba kayong nakayuko pag naglalakad?

Edit:
Ay di pala. Shy lang daw pala ako. Though I'm very self conscious 'pag di ako familiar sa lugar o di ako komportable sa kausap ko.

[rainguardian]

^ Wang Wang buwang ka talaga hahaha, eace:

[Wang wang]

^Hahaha baka mild lang yung akin.

Question: Ano mga hindi niyo magawa or hindi niyo nagawa dahil inatake kayo ng SAD? Curious lang.

[rainguardian]

^hmmm, survey ba ito? Para ba sa thesis mo ito? hahaha('kidding)

Mahirap makipag eye to eye contact.
May gusto kang sabihin pero 'di mo masabi (like sa classroom, recitation etc.)
May times na nanginginig ka pero hindi parang seizure ha, yung like pagnagsusulat ka sa munisipyo para humingi ng document tapos may nakapila pa sa likod then bigla nalang manginginig kamay mo. (rarely lang mangyari sa akin to, mga twice palang)

Sa washroom hindi ako maka-pee sa wall urinal (tama ba?) pag madaming tao, kaya usually sa cubicle ako.

Over-conscious ako sa sarili ko pag naglalakad sa crowd, bumibilis heart beat ko etc., parang tumitigas *** tuhod ko kaya naiiba ing pattern ng paglalakad ko hehehe


as of now yan palang at huwag ng madagdagan kundi mabawasan...

Wang Wang Buwang mag back read ka kaya.

Tsaka share mo naman story mo

[Wang wang]

^Uy hindi. Hahaha. Nagbackread ako kaya lang last 5 pages lang kasi nasa work ako.

Pareho naman pala tayo ng nararanasan eh, kaya lang yung walking in the crowd medyo hindi naman ako ganyan. Yung sa rest room saka classroom oo. Lalo na yung sa rest room sa school, pag madaming tao labas agad ako, pero lately hindi na naman masyado.

Hindi ba dahil lang yan sa kulang ng self esteem? Confidence? Or mahiyain lang talaga at nerbyoso? Kasi pakiramdam ko yun ang issue ko eh. SAD na ba agad yun? Kasi may isang site ako nabasa, dinifferentiate niya yung SAD sa Shyness.

[rainguardian]

Ate/Kuya ka na po pala (nasan ang moral ethics ko sa forum hehehe)

Siguro po tama kayo, minsan naisip ko narin iyan. Pero malalaman natin once na nagpatingin tayo sa psychologist kung S.A.D. nga ba or hindi.

Malapit na ako mag dorm, ayaw ako ipacheck up ni Inay sa psychologist so ako mismo ang pupunta (may health card naman eh )

Nung bata naman po kasi ako napaka active ko, sa liit ng school namin nung elementary ay medyo popular ako

At nung High School na ako, dun na nagsimula ang lahat.
Kaya siguro konti friends ko nung high school ako

At ngayong magsisimula na ang buhay ko sa college, nawa'y ma-improve ang aking social skills at mawala na ang S.A.D. (with question mark, malalaman pa kung S.A.D. talaga )

Parang nakuwento ko na ito