do you hate your dad?

[BuDwEiSeR#8]

I don't hate him,even before,pero me times na iritada ako sa kanya lalo na kapag nalasing at sobrang kulit,pero on the other hand gusto ko rin,kasi sa akin nya dati binibigay lahat ng pera nya,tapos kapag sober na sya,nakakalimutan na,yung kuya ko na pinagbibintangan nya,Paborito ako no'n eh.
Pero ngayon,nag-change na sya,for good,and I do miss him terribly

[BuDwEiSeR#8]

[angeLdevin]

i thought i hated him.

hindi pala.

i just wish we'd spend more time together.

[toni_16]

minsan oo nren...actually i hate him kpag minsan ang kitid ng utak nya towards everything....it really hard for us kpag cia yung unang nagsasalita ng di maganda hilig pang uminom. Okay lang smen yun cos hindi naman cia tipong pabigat or something i hate him kapag umiinom kse bka mawala cia bigla....yung health nya yung tinutukoy ko...

[justojusto]

Originally posted by Econ_major
well. honosetly speaking i do hate him. i blame him for all the bad things that i turned out to be.

nice thread. i need to be honest I really hate my dad. eventhough he already past away. babaero. nasira family nmin because of him. my mom died because of him.........

hate him so much.

naiingit ako sa mga buo ang family and leaving together. i wish di n *** sya naging dad ko.

[my_SeBaSTiaNnE]

Do I hate my dad?
I used to... I think....
I mean, he was a womanizer and a drunk... Not to mention those times when he made "kupit" to my mom's money.. Aside from that.. well,,, he's an addict!
It's kinda funny actually when I think about it... I mean, how would you feel when you found out that your dad's a junkie? You're used to seeing teenagers getting hooked on drugs... you'd think, "Naku bka un utol ko...or barkada ko.. or pinsan ko...." then you'll learn that it's your dad who's into them...
And the irritating part is you can't do anything... You're still in school. You couldn't just kick him out of the house, now, could you... Or get away from him...
We sent him to prison when it got unbearable.. I mean, fighting with our neighbors.... Spooky guys hanging around our house when he's the only one left at home... People starting to gossip behind your back... Valuables starting to disappear from our home.... The freaking paranoia he has about people trying to get him... Us trying to get him....
He got incarcerated for almost 3 years...
He's back with us now... No choice... He's got nowhere else to go... His family(mom and bros) didn't want him... Hmp! their audacity to criticize us in putting him into prison when they themselves couldn't do anything at all... Hah!

You'd think after 3 years in prison he would change... Hah! People dont change!!! He's back on the drugs...

I don't know. Hate? I don't think he even deserves that kind feeling... Any feeling at all actually...
I stopped talking to him... He's a benign existence around the house.. Something you have to tolerate. If I had my way, I would move out of the house since I could already do that but I do have to think about my mom and younger bro and sis.. Maybe after they finish school or something...
Hate? It already went beyond that feeling....

[RAINBOWSIX]

Di ko makakalimutan yung araw na yun, yung lunes na yun dahil dun ko napatunayan sa sarili ko na dapat na kong magsimulang tumayo at mabuhay sa sarili kong paa, 19 palang ako pero dapat ko na akong tumayo sa sarili kong mga paa. Hindi na daw nakita ng tatay ko na nagsumikap ako, na may disiplina ako… pero ang mas dapat nyang Makita ay kung bakit ba ko nagkakaganon, ba’t ako tinatamad sa sarili ko. Mahirap magbalik ng tiwala sa sarili, mula nung tinanggal niya ang tiwala nya sa akin – lalo na nung nilabag nya ang aking right to privacy sa pamamagitan ng pagpapasunod sa akin kung saan saan (private investigator). Hindi ako nagyoyosi, hindi ako nagiinom, hindi ako nag-d-drugs, hindi ko sinasayang ang baon ko, pero bakit nya ko pinasundan?? Bakit nya tinap ang phone namin at pinakinggan lahat ng mga tawag ko?? (napatunayan ko lahat ito, hawak ko ang ibang photos at cassette tapes at gusto ko itong ipakain sa kanya!!) Dahil sa ginawa nya ay nawalan ako ng tiwala sa sarili ko, sa ibang tao, sa lahat. Minsan hindi ko na alam kung sino ang pagkakatiwalaan ko. Tanggap ko na na puro yung mga pangit at kapintasan lang sa akin ang nakikita ng tatay ko. Hanggat maaari ay hindi na ko hihingi ng kahit ano mula sa kanya, dahil baka hindi ko lang masulklian at pagsisihan ko pa yun. Halos puro guilt nalang ang nararamdaman ko, sa lahat ng gagawin ko hindi pwedeng mawala ang guilt sa kin… lahat ng ibinigay sa akin ng tatay ko ay kailangan kong suklian. Hindi na ko hihingi at hindi na ko aasa, dahil baka hindi ko masuklian eh lalo ko lang itong pagsisihan at lalo lang akong ituring ng tatay ko na nakakaawa. Kinakaawaan ako ng tatay ko, dahil daw wala akong disiplina at wala raw patutunguhan ang buhay ko. Alam kong wala talagang nakitang maganda sa akin ang tatay ko…wala. Ang masaklap pa non ay sinabi nya sa kin kahapon na kaya daw ako napupuri sa bayan namin ay "dahil lang sa anak nya ako”, dahil daw sa pangalan nya. Kaya lang daw ako pinupuri ng mga tao sa amin ay dahil dun. Dapat daw ay purihin ako dahil sa sarili kong pangalan, gumawa daw ako ng sarili kong pangalan.. ang hindi nya alam ay ayaw kong ginagamit ang pangalan nya. Pag tinatanong ako ay sinasabi kong anak ako ni ____ (mother ko), pero hanggat maaari ay hindi ko sinasabing anak ako ni ___ (tatay ko). Kala niya siguro proud akong anak nya ko, pero sa totoo lang ay hindi dahil ayokong nakikisakay sa pangalan nya. Special ako sa sarili kong paraan, at kahit na maging gusgusin ako, kahit na hindi ako ganong katalino, kahit na minsan tamad ako, kahit na nagkakamali ako, ay hindi mababawasan akong pagkatao ko at marami pa ring magmamahal sa akin! Hindi pera at tagumpay ang batayan ng buhay, aanhin ko ang malaking pera kung wala naming pagmamahal sa buhay ko? Kaya galit sa kin ang tatay ko ay dahil hindi ko sila masuklian sa pinagpapaaral nila sa kin, hindi ko sila mabigyan ng konsuelo sa mga ibinigay nila sa akin…ang hindi nya alam ay siya rin mismo ang dahilan kung bakit ako walang tiwala sa sarili ko, kung bakit ako mahina ang loob ko, kung bakit ako minsan tinatamad sa sarili ko. Lahat ng nakita nya, lahat ng naaalala nya, at ang pagkakakilala nya sa akin ay ang mga pagkakamali ko. Mula ngayon ay babawasan ko na ang pakikihalubilo sa kanya lalo na sa publiko, baka isipin pa nya ay guston gusto kong napupuri ako dahil anak nya ko. Hindi na ko sasabay sa kanya tuwing lunes ng umaga, mas mabuti pang mag-isa akong magpunta ng Manila kesa kasabay ko tatay ko na pagsisisihan ko din sa huli. Sasabay nga ko, tapos guilt lang ang makukuha ko, eh di wag na lang…hindi na ko sasabay. Hindi na rin ako sasama sa mga lakad nila, hindi na rin ako magpapabili ng damit, sapatos, gamit sa sarili, dahil baka hindi ko lang masuklian ang mga ito. Balang araw ay mamatay nalang ako kesa humingi ako ng kahit ano mula sa kanya. Mula ngayon ay babawasan ko na at iibahin ang ibang mga bagay sa buhay ko na may malaking kinalaman sa tatay ko. Hindi na ko sasama pa muli, hindi na ko makikihalubilo muli. Hindi na.... hindi na.

[babygurl_archer]

nope i dont hate him..

although we're not that close, i love him just the way he is..

[cutie04]

Nope.

Nagaasaran pa nga kami ng dad ko eh, hehehe! Nagaaway kami sa Meteor Garden, kasi di daw nya napanood dahil sakin kasi nanonood ako ng UAAP! Nyahahahaha!!!

[toni_16]

Originally posted by RAINBOWSIX
Di ko makakalimutan yung araw na yun, yung lunes na yun dahil dun ko napatunayan sa sarili ko na dapat na kong magsimulang tumayo at mabuhay sa sarili kong paa, 19 palang ako pero dapat ko na akong tumayo sa sarili kong mga paa. Hindi na daw nakita ng tatay ko na nagsumikap ako, na may disiplina ako… pero ang mas dapat nyang Makita ay kung bakit ba ko nagkakaganon, ba’t ako tinatamad sa sarili ko. Mahirap magbalik ng tiwala sa sarili, mula nung tinanggal niya ang tiwala nya sa akin – lalo na nung nilabag nya ang aking right to privacy sa pamamagitan ng pagpapasunod sa akin kung saan saan (private investigator). Hindi ako nagyoyosi, hindi ako nagiinom, hindi ako nag-d-drugs, hindi ko sinasayang ang baon ko, pero bakit nya ko pinasundan?? Bakit nya tinap ang phone namin at pinakinggan lahat ng mga tawag ko?? (napatunayan ko lahat ito, hawak ko ang ibang photos at cassette tapes at gusto ko itong ipakain sa kanya!!) Dahil sa ginawa nya ay nawalan ako ng tiwala sa sarili ko, sa ibang tao, sa lahat. Minsan hindi ko na alam kung sino ang pagkakatiwalaan ko. Tanggap ko na na puro yung mga pangit at kapintasan lang sa akin ang nakikita ng tatay ko. Hanggat maaari ay hindi na ko hihingi ng kahit ano mula sa kanya, dahil baka hindi ko lang masulklian at pagsisihan ko pa yun. Halos puro guilt nalang ang nararamdaman ko, sa lahat ng gagawin ko hindi pwedeng mawala ang guilt sa kin… lahat ng ibinigay sa akin ng tatay ko ay kailangan kong suklian. Hindi na ko hihingi at hindi na ko aasa, dahil baka hindi ko masuklian eh lalo ko lang itong pagsisihan at lalo lang akong ituring ng tatay ko na nakakaawa. Kinakaawaan ako ng tatay ko, dahil daw wala akong disiplina at wala raw patutunguhan ang buhay ko. Alam kong wala talagang nakitang maganda sa akin ang tatay ko…wala. Ang masaklap pa non ay sinabi nya sa kin kahapon na kaya daw ako napupuri sa bayan namin ay "dahil lang sa anak nya ako”, dahil daw sa pangalan nya. Kaya lang daw ako pinupuri ng mga tao sa amin ay dahil dun. Dapat daw ay purihin ako dahil sa sarili kong pangalan, gumawa daw ako ng sarili kong pangalan.. ang hindi nya alam ay ayaw kong ginagamit ang pangalan nya. Pag tinatanong ako ay sinasabi kong anak ako ni ____ (mother ko), pero hanggat maaari ay hindi ko sinasabing anak ako ni ___ (tatay ko). Kala niya siguro proud akong anak nya ko, pero sa totoo lang ay hindi dahil ayokong nakikisakay sa pangalan nya. Special ako sa sarili kong paraan, at kahit na maging gusgusin ako, kahit na hindi ako ganong katalino, kahit na minsan tamad ako, kahit na nagkakamali ako, ay hindi mababawasan akong pagkatao ko at marami pa ring magmamahal sa akin! Hindi pera at tagumpay ang batayan ng buhay, aanhin ko ang malaking pera kung wala naming pagmamahal sa buhay ko? Kaya galit sa kin ang tatay ko ay dahil hindi ko sila masuklian sa pinagpapaaral nila sa kin, hindi ko sila mabigyan ng konsuelo sa mga ibinigay nila sa akin…ang hindi nya alam ay siya rin mismo ang dahilan kung bakit ako walang tiwala sa sarili ko, kung bakit ako mahina ang loob ko, kung bakit ako minsan tinatamad sa sarili ko. Lahat ng nakita nya, lahat ng naaalala nya, at ang pagkakakilala nya sa akin ay ang mga pagkakamali ko. Mula ngayon ay babawasan ko na ang pakikihalubilo sa kanya lalo na sa publiko, baka isipin pa nya ay guston gusto kong napupuri ako dahil anak nya ko. Hindi na ko sasabay sa kanya tuwing lunes ng umaga, mas mabuti pang mag-isa akong magpunta ng Manila kesa kasabay ko tatay ko na pagsisisihan ko din sa huli. Sasabay nga ko, tapos guilt lang ang makukuha ko, eh di wag na lang…hindi na ko sasabay. Hindi na rin ako sasama sa mga lakad nila, hindi na rin ako magpapabili ng damit, sapatos, gamit sa sarili, dahil baka hindi ko lang masuklian ang mga ito. Balang araw ay mamatay nalang ako kesa humingi ako ng kahit ano mula sa kanya. Mula ngayon ay babawasan ko na at iibahin ang ibang mga bagay sa buhay ko na may malaking kinalaman sa tatay ko. Hindi na ko sasama pa muli, hindi na ko makikihalubilo muli. Hindi na.... hindi na.

ganun talaga buhay whatever happens father mo pren cia,pagdasal mo nlang *** marealize nya yung mga mali nyang ngawa syo....i believe in you & trully supports you sa mga gusto mong p2nayan sa kanya

[jharrrdy]

no!!!

[the_BuGs]

Kung tutuusin me karapatan talaga akong magalit sa tatay ko eh pero ewan ko ba nung bata pa ako eh ni minsan nde ko na maisip magalit sa tatay ko. Sa kadahilanan ***** na tinuturuan ako ng nanay ko na magalit sa tatay ko kaya nde ko nagawa.

Maliit pa lang ako nag-hiwalay nanay at tatay ko... nanay ko ang bumuhay sa aming magkapatid at kami pa ay nakatira sa Lola ko(father's side) at ang nanay ko ay nangibang bansa at tuwing anim na buwan umuuwi... minsan lang magbigay ang tatay sa pang sustento sa amin..... sa kadahilanang me pamilya na rin sa iba ang tatay ko. Pero nanay ko nagtataka kung bakit ni minsan at kahit anong sumbat nde ko nagawa sa tatay ko. Kaya ang nanay ko ay medyo galit sa akin... at ang kuya ko naman naging rebeldeng anak.... sa akin simple lang.... kung wala tatay ko at nanay ko na rin wala ako sa mundong ito... at kung papasanin ko lang yung mga naging problema nila... ako rin magiging kawawa.......

[bronze_freak]

eventhough me and my dad are not that close enough....there aint any reason at all to hate him...

[ge2003fix]

me either i don't hate him, i love him so much. but....i love my mom even more than my Dad of course. I idolize my Dad for being a good father to all of us his children.

[nek_02]

no i dont hate my dad.
i respect him and admire him..even if we're not really close.
my dad and i dont have that touchy-feely relationship but he trusts me and respects me not just as a daughter but as person.
and yeah, i love him.

[chill_2029]

i don't hate my dad, he's a good provider and he gives me everything i need. (though not everything i want!)

sometimes we don't see eye to eye and he's such a pain in the @s s but it's all good. it's just a father daughter thing!

[enchiladas]

When I was younger, mejo. Pero bata pa ko nun. I didn't understand why then. But now that I'm old enough, I realized what a good provider/father he has been to me and my sister. And the decisions he made way back had explanations and of course he had his reasons. Mostly were for our own good. He solely raised us and he raised us well. I salute him for doing such a great job and all his hard work. I love him so much! Now it's my turn to return all his good deeds he's done for us. Yung ibang hindi ko kayang tumabasan, I leave it up the the Lord.

Hay miss ko na daddy ko.

[baybee]

minsan kapag naiisip ko sya

[kloolezz]

i'd be lyin if i'd say no..

[EVIL CLOWN]

f*ck my dad!

good thing i dont get to see my dad anymore coz if i had and he f*cked up in front of me... then i just dont know if im capable of holdin myself back



EVIL CLOWN is gangsta!